Αυτές τις μέρες γίναμε θεατές σε δυο έργα. Το ένα έργο είναι τραγωδία και το άλλο πολύ μεγάλη κωμωδία.
Η κωμωδία αφορά τη Βουλή, την υπόθεση Παυλίδη και την ψηφοφορία γι αυτό. Είχαμε υπουργούς, πρώην υπουργούς, βουλευτές να έχουν το ρόλο των δικαστών και των χωροφυλάκων και να αλληλοκατηγορούνται μεταξύ τους σε σχέση με το ποιος είναι κλέφτης ή ποιος είναι περισσότερο κλέφτης από τον άλλον.
Το τέλος μάλλον ήταν ευχάριστο, happy end, από την άποψη ότι δεν τιμωρήθηκε κανένας, ότι τελικά δεν θα μπει κανένας φυλακή για τα 30 επόμενα χρόνια.
Το συμπέρασμά τους και αυτό για το οποίο θέλουν να μας πείσουν είναι ότι μάλλον δεν υπάρχουν σκάνδαλα.
Το δεύτερο έργο, που είναι πολύ μεγάλη τραγωδία, αφορά τις προβλέψεις και τις δηλώσεις του αξιότιμου κ. Αλμούνια. Τι μας είπε; Μας είπε ότι δεν ξέρω για ποιο λόγο βρισκόμαστε σ΄ αυτή την κατάσταση και υπάρχει αυτή η κρίση. Αυτό που ξέρω όμως είναι ποιος ή ποιοι θα πληρώσουν. Και μίλησε για ακόμα περισσότερες απολύσεις, μίλησε για μείωση μισθών και συντάξεων, μίλησε για περιορισμό στο εισόδημά μας. Θέλουν να φτιάξουν ακόμα περισσότερους ανέργους, θέλουν να κάνουν ακόμα περισσότερες απολύσεις.
Και το λέω αυτό σε μια πόλη την Πάτρα που γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι σημαίνουν οι απολύσεις, τι σημαίνει ανεργία, τι σημαίνει άνθρωποι να ζουν στο δρόμο. Το ξέρουν πάρα πολύ καλά οι εργαζόμενοι του Βοσινάκη, που περιμένουν ακόμα,, το γνωρίζουν πολύ καλά οι απολυμένοι της Frigoglass, του Μανιατόπουλου και πολλών, πολλών ακόμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ενωτική και ριζοσπαστική Αριστερά καλεί όλο τον κόσμο, όλους τους εργαζόμενους, όλη τη νεολαία, τους καλεί να ενεργοποιηθούμε και να δράσουμε όλοι μαζί. Στόχος είναι να τους αποσύρουμε και να τους παραιτήσουμε, όλους αυτούς τους πολιτικούς και όλες αυτές τις πολιτικές που στην πραγματικότητα θέλουν να φορτώσουν στην πλάτη μας τη δική τους κρίση. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε, θα πασχίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, θα δώσουμε μικρές και μεγάλες μάχες μέσω και έξω από τη Βουλή, μέσα και έξω από το Ευρωκοινοβούλιο. Θέλουμε να αλλάξουμε – και πιστεύω ότι μπορούμε να το κάνουμε- το τοπίο, το πολιτικό και κοινωνικό τοπίο και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.