Φίλες και φίλοι της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ, της προόδου, συντρόφισσες και σύντροφοι,
Γεια σας και καλή δύναμη στον αγώνα, καλή δύναμη στη μεγάλη προσπάθεια που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Βρισκόμαστε μπροστά σε δύο διαφορετικές καταστάσεις.
Έχουμε από τη μια ένα δικομματικό πολιτικό σύστημα σε βαθιά σήψη. Από την βουλή των δικαστών και των χωροφυλάκων της υπόθεσης Παυλίδη στην βουλή ιδιοκτησία του Καραμανλή. Μια Βουλή πλυντήριο σκανδάλων. Μια Βουλή που προκλητικά απαλλάσσει όσους γαλάζιους και πράσινους που εμπλέκονται στα σκάνδαλα. Όπως αποδεικνύουν πια τα ίδια τα γεγονότα, έτσι δουλεύει το σύστημα. Τα σκάνδαλα δεν είναι ένα εξωτερικό χαρακτηριστικό του συστήματος, μια παρεκτροπή. Αντίθετα συνδέονται οργανικά με τον νεοφιλελευθερισμό. Φυσικός αυτουργός των σκανδάλων: ο δικομματισμός. Ηθικός αυτουργός: ο νεοφιλελευθερισμός.
Ζούμε παράλληλα μια βαθειά κρίση του συστήματος και μια χρεοκοπία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Και παρόλα αυτά όλα τα πολιτικο-οικονομικά κέντρα, από το G 20 και την ΕΕ του Συμφώνου Σταθερότητας μέχρι τις κυβερνήσεις κάθε χώρας, επιμένουν ομοιοπαθητικά δηλαδή με ακόμη περισσότερο νεοφιλελευθερισμό.
Και από την άλλη μεριά έχουμε την ενωτική, κινηματική, ριζοσπαστική Αριστερά, το ΣΥΡΙΖΑ, που με τη στάση του, εντός και εκτός Βουλής, και κυρίως με τη δράση του μέσα στον κόσμο, ανοίγει ένα νέο δρόμο. Ένα δρόμο ανταγωνιστικό με τη σήψη, τη κρίση και τη χρεοκοπία. Ένα δρόμο που υπερασπίζεται τις ανάγκες των πολλών ενάντια στα ιδιοτελή συμφέροντα του πλούτου.
Είναι και τα δύο όμοια κόμματα του δικομματισμού ένοχοι. Και πρέπει να τιμωρηθούν και οι δύο. Για το σύνολο της πολιτικής τους αλλά και για τα σκάνδαλα. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, λέει ο λαός. Όλες και όλοι έχουμε καταλάβει το στημένο παιχνίδι.
Ας μην καμώνεται ο κύριος Παπανδρέου ότι τάχα θέλει να εξυγιάνει το τοπίο, γιατί κι αυτός βολεύεται με μια απλή παραίτηση, είτε του Τσουκάτου είτε του Μαντέλη είτε του Βερελή. Δηλαδή με μια παραίτηση καθαρίσαμε; Δεν λέει τίποτα διαφορετικό ο κύριος Παπανδρέου από αυτά που έλεγε ο κύριος Καραμανλής πριν αναλάβει την εξουσία. Θα έφερνε τάχα κι εκείνος τη διαφάνεια αλλά τελικά μας έριξε ακόμη πιο βαθειά στο βούρκο των σκανδάλων.
Αλλά μέσα σε όλη αυτήν τη σκανδαλολογία εκείνα τα οποία επιμελώς αποκρύπτονται είναι τα πιο μεγάλα σκάνδαλα. Τα νόμιμα, ας τα πω, τα νομότυπα σκάνδαλα. Που βαραίνουν και τις δύο πτέρυγες του δικομματισμού. Και ερωτώ.
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο η φορολογική ασυλία του μεγάλου κεφαλαίου, των εφοπλιστών και της εκκλησίας; Των ίδιων των τραπεζών, που επιπλέον σήμερα τους χαρίζονται άλλα 28 δις;
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο η μείωση του συντελεστή φορολογίας των κερδών; Που το ΠΑΣΟΚ τον κατέβασε το από το 51% το 1995 στο 35% και η Νέα Δημοκρατία τον πήγε στο 25% και ετοιμάζεται νέα μείωση προς το 20%, με δικομματική συναίνεση μάλιστα.
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο η εισφοροδιαφυγή στο ΙΚΑ που αγγίζει τα 4 δις ευρώ κάθε χρόνο ;
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο η ακρίβεια, με τα καρτέλ της κάθε ΔΕΛΤΑ και ΦΑΓΕ να μένουν ατιμώρητα και από την άλλη να τελειώνει ο μισθός του εργαζόμενου από τις 20 του μήνα
Είναι σκάνδαλο το να ζει το 23% του πληθυσμού, κάτω από τα όρια της φτώχειας στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, δηλαδή δύο εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι κάτω από τα όρια της φτώχειας
Είναι σκάνδαλο το 60% των συντάξεων να βρίσκεται κάτω από τα 600 ευρώ;
Είναι σκάνδαλο η ανασφάλιστη εργασία
η κατάργηση του οκτάωρου τα stage
Είναι σκάνδαλο η γενιά των 700 ευρώ που μάλλον έχει γίνει κοινωνία των 700 ευρώ
Είναι σκάνδαλο η ενοικίαση εργαζομένων και ότι για την επίθεση ενάντια στην Κούνεβα το επίσημο κράτος δεν έχει κάνει τίποτα, η δικαιοσύνη τίποτα, η αστυνομία τίποτα;
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο το να κρύβουν τις εργαζόμενες στο ψυγείο, για να μην της βρει η επιθεώρηση εργασίας;
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο οι εξευτελιστικές τιμές των αγροτικών προϊόντων;
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα , με 100 νεκρούς εργάτες κάθε χρόνο;
Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο η ατιμωρησία της αστυνομικής βίας;
Είναι και μάλιστα το μεγαλύτερο σκάνδαλο η κοινωνία που χτίζουν, οι αξίες και η ηθική που προβάλλουν, η καταστροφή του περιβάλλοντος, είναι σκάνδαλο η ίδια η πολιτική τους, το σύστημα τους.
Ακόμα όμως μια τελευταία ερώτηση: Υπάρχει περίπτωση να πληρώσει κανείς για όλα αυτά όσο ο δικομματισμός καλά κρατεί;
Για μας και τον λαό μόνη λύση: να αποσυρθεί ο δικομματισμός, να απολυθούν ο νεοφιλελευθερισμός και οι νόμοι της αγοράς. Και κυρίως: Να προβάλει η αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ και να επιβάλει ο λαός μέσα από αποφασιστικούς αγώνες μια εναλλακτική πολιτική κατεύθυνση με πυρήνα το δημόσιο, τις εθνικοποιήσεις, τον κοινωνικό έλεγχο. Αυτή η ιδέα θέλουμε να ριζώσει παντού. Και ειδικά σ’ αυτούς που καλούνται να πληρώσουν την κρίση.
Είπα και πριν: από την μια η σήψη του δικομματισμού και η κρίση του καπιταλισμού και από την άλλη ΕΜΕΙΣ. Η Αριστερά ελπίδα του λαού.
Χθες παρουσιάσαμε το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές.
Και θα ήθελα να το τονίσω ότι, εκτός όλων των άλλων κοινωνικών δυνάμεων που αντιπροσωπεύονται, το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ψηφοδέλτιο-φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή. Το ψηφοδέλτιο μας το πλαισιώνουν, πραγματικά το κοσμούν, εκπρόσωποι των νέων του stage και της επισφαλούς εργασίας, των μεταναστών 2ης γενιάς που το ελληνικό κράτος δεν τους δίνει χαρτιά, των εργαζομένων που αντιπαλεύουν τα λουκέτα, όπως στο Λαναρά και την ΜΙΝΕΡΒΑ.
Είναι ψηφοδέλτιο υποστήριξης του δίκαιου αγώνα του Παλαιστινιακού λαού των μεταναστών, έκφρασης του κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Είναι ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο δημιουργικής σύνθεσης όλων των φωνών του ΣΥΡΙΖΑ.
Επιτρέψτε μου να πω κάτι προσωπικό και κομματικό. Είμαστε εγώ και η ΚΟΕ μαζί με τον έμπειρο σ, Παπαδημούλη. Μαθαίνω και θα μάθω από τον σ. Δημήτρη, από τους σ, Παπαγιαννάκη, Αλαβάνο, Θεωνά ελπίζοντας να προσφέρω και εγώ λίγο στην υπόθεση μας στην υπόθεση της οικοδόμησης της Αριστεράς.
Αυτό είναι το πλεονέκτημα της δικής μας αριστεράς, να ενώνεται για να ενώνει τον λαό να ενώνεται για διεκδικεί, να ενώνεται για να ονειρεύεται έναν άλλο κόσμο πέρα από τον υπαρκτό σοσιαλισμό και τον καπιταλισμό. Και η ενότητα έχει πόνους, δυσκολίες, συμβιβασμούς, αλλά είναι αναγκαία και χρήσιμη για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Θα ήθελα όμως να αναφερθώ και στη σημασία της συμμετοχής στο ψηφοδέλτιο μας του Τζουλιάνο Τζουλιάνι.
Ο σ. Τζουλιάνι, είναι ο πατέρας του Κάρλο Τζουλιάνι, του 20χρονου νέου, που πήγε στις μεγάλες διαδηλώσεις της Γένοβας ενάντια στο G8, για να καταγγείλει τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και εισέπραξε μια σφαίρα στο κεφάλι από την αστυνομία. Αδέσποτη την είπε και τότε η προκλητική και δολοφονική κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, όπως εξοστρακισμένη ήταν τάχα κι αυτή που δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
Αλλά η συμμετοχή του Ιταλού συντρόφου δείχνει ότι μια άλλη Ευρώπη, ήδη χτίζεται μέσα στα κινήματα. Μια άλλη Ευρώπη
- Που συναντιέται, συζητά και οραματίζεται στα Φόρουμ,
- Που αγωνίζεται ενάντια στην Ευρώπη του Μπερλουσκόνι, του Σαρκοζί, της Μέρκελ, του Μπαρόζο και του, σοσιαλδημοκράτη παρακαλώ, Αλμούνια, και τους φωνάζει «είσαστε η κρίση, είμαστε η λύση»
- Μια άλλη Ευρώπη που λέει βροντερά ΟΧΙ και κερδίζει στα δημοψηφίσματα για το Ευρωσύνταγμα και για την Ευρωσυνθήκη, απορρίπτοντας τη συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού, της στρατιωτικοποίησης και της σιδηρόφρακτης Δημοκρατίας
- Μια άλλη Ευρώπη, που αναγκάζει τη μεγάλη συμμαχία των συντηρητικών και των κεντροαριστερών που κυβερνούν τη σημερινή ΕΕ να φθάσουν στο πρωτοφανές μέτρο της επικύρωσης της νέας Ευρωσυνθήκης, απαγορεύοντας στην ουσία τα δημοψηφίσματα, αποδεικνύοντας πόσο τόσο αντέχει τη δημοκρατία το οικοδόμημα τους
- Μια άλλη Ευρώπη, που βγαίνει κατά εκατομμύρια στους δρόμους του Παρισιού, της Ρώμης, της Λισαβόνας, ακόμη και του Βερολίνου ακόμη και της Μαδρίτης και φωνάζει «δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας»
- Μια άλλη Ευρώπη, που εξεγείρεται -και το λέμε καθαρά ότι χωρίς αντιστάσεις, δεν γίνεται να νικήσει το δίκιο, δεν γίνεται να χτιστεί ένα διαφορετικό μέλλον.
Γι’ αυτό κι εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίξαμε με όλες μας τις δυνάμεις το νεολαιίστικο ξεσηκωμό του Δεκέμβρη -κι ήμασταν η μόνη κοινοβουλευτική δύναμη που το έκανε αυτό. Δεν μας πτοεί που το σύστημα μας στοχοποίησε, μας κατασυκοφάντησε και μας επιτέθηκε. Εμείς είπαμε και λέμε: ούτε βήμα πίσω. Και για μας το πιο σημαντικό δεν είναι το τι λένε ορισμένα ΜΜΕ, που θέλουν να μας κοντύνουν για να στηρίξουν την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Θα πάρουν κι αυτοί την απάντηση τους. Και σύντομα μάλιστα, στις 7 Ιούνη.
Για το ΣΥΡΙΖΑ το σημαντικό είναι το ότι μας αναγνωρίζει η νεολαία, η αγωνιζόμενη και μαχητική νεολαία. Το μέλλον της κοινωνίας μας.
Το ψηφοδέλτιο μας επίσης είναι ένα ψηφοδέλτιο με ίση συμμετοχή ανδρών και γυναικών. Ένας άνδρας, μια γυναίκα.
Όλες εμείς οι γυναίκες, θα είμαστε στην πρώτη γραμμή όσες θυσίες κι αν χρειαστούν.
Θα τους δείξουμε να καταλάβουν τους τι θα πει γυναικείο πείσμα, πείσμα της γυναίκας που την καταπιέζουν
Γιατί, πρώτα και κύρια εμείς, εμείς νοιώθουμε στο πετσί μας:
τι θα πει ανεργία, τι θα πει ελαστική εργασία, τι θα πει απολύσεις
τι θα πει να μεγαλώνεις παιδί, χωρίς κοινωνική προστασία της μητρότητας,
Κι ας μην αναφέρω τι θα πει να γεννήσεις ένα παιδί, που για κάποιους έχει κι αυτό γίνει μια μεγάλη μπίζνα.
Κι ας μην αναφέρω τι θα πει ενδοοικογενειακή βία, όταν υπάρχουν γυναίκες της διπλανής πόρτας, που ο άνδρας αφέντης τις κόβει τα άκρα
Κι έρχεται μετά το δίκαιο της ΕΕ, που μας θέλει τάχα όλους τους πολίτες της ίσους, και μας λέει σε μας τις γυναίκες. Προωθούμε την ισότητα. Σας εξισώνουμε λοιπόν, με τους άνδρες. Μας φιλοδωρεί λοιπόν η ΕΕ με έως και 17 περισσότερα χρόνια εργασίας, προκειμένου να πάρουμε σύνταξη. Κι αυτό λέγεται ισότητα. Για αυτό το θέμα δεν έκαναν τίποτα ούτε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ούτε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και μόνο αυτό αρκεί για να πούμε σε όλες τις γυναίκες ότι πρέπει να πάνε στις κάλπες στις 7 Ιούνη και να τους μαυρίσουν. Όλους τους υπεύθυνους, και τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και τη Κομισσιόν.
Φίλες και φίλοι της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ
Τους λέμε . Το σύστημα σας χρεοκόπησε. Ο νεοφιλελευθερισμός χρεοκόπησε.
Του πήρε βέβαια 20 χρόνια, από το 1989, από τότε δηλαδή που διακήρυξε το «τέλος της ιστορίας» και «την επικράτηση του μόνου συμβατού με την ανθρώπινη φύση συστήματος». Και είναι ή δεν είναι χρεοκοπία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου
- όταν υπάρχουν στο πλανήτη 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι, το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, που ζει με λιγότερο από 2 δολάρια τη μέρα
- όταν ο πλανήτης απειλείται με οικολογική καταστροφή, εξ αιτίας της κυριαρχίας της λογικής του κέρδους
- όταν στον πλανήτη κάθε χρόνο πεθαίνουν από τη φτώχεια και την πείνα10 εκατομμύρια παιδιά, μια ολόκληρη Ελλάδα δηλαδή
- όταν η πιο αναπτυγμένη κοινωνικά και πολιτιστικά γωνιά του πλανήτη, η Ευρώπη έχει γίνει μια Ευρώπη των 130 εκατομμυρίων φτωχών και των 20 εκατομμυρίων ανέργων, που μάλιστα μέσα σε δύο χρόνια θα γίνουν σύμφωνα με την Κομισσιόν 28,5 εκατομμύρια άνεργοι
Ο νεοφιλελευθερισμός χρε-ο-κό-πη-σε. Πολύ σωστά ένα πανώ στη μεγάλη διαδήλωση έξω από το G20 στο Λονδίνο έγραφε: capitalism is not working. Είναι όντως το πρώτο και το πιο απλό συμπέρασμα, που μπορεί να βγει από την κρίση. Που έχουν πέσει όλα τα ΜΜΕ και όλος ο σχεδιασμός του συστήματος για να αποκρυφτεί. Και για να πειστεί η κοινωνία ότι η κρίση είναι ένα ουρανοκατέβατο γεγονός, ή την έφεραν τάχα μου τα γκόλντεν μπόις.
Γιατί όμως λένε όλες αυτές τις ανοησίες; Γιατί θέλουν να αθωώσουν τους εαυτούς τους, το σύστημά τους, την πολιτική τους. Γιατί θέλουν να αδρανοποιήσουν, όσο είναι δυνατόν, την κοινωνία. Γνωρίζουν ότι έρχονται εξεγέρσεις. Τους το είπε μέχρι και ο πρόεδρος του Eurogroup, ο Ζαν Κλωντ Γιουγκέρ, ότι έρχονται μεγάλες κοινωνικές αναταραχές. Άραγε και αυτός, κυρία Παπαρήγα, χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων;
Πριν λίγους μήνες έκλεισε το εργοστάσιο της SIEMENS στη Θεσσαλονίκη. Στο δρόμο 250 εργαζόμενοι. Συνεχίζουν ακόμη τις κινητοποιήσεις. Πριν λίγες μέρες κατέβηκαν στην Αθήνα. Φώναζαν το σύνθημα: «Σκάνδαλα εσείς, χωρίς δουλειά εμείς» και «Δώσαμε πολλά. Δώστε μας δουλειά». Αυτή είναι η γλώσσα της αλήθειας. Όπως αλήθεια είναι ότι όταν κλείνει ένα εργοστάσιο, ανοίγει μια μεγάλη κοινωνική πληγή. Κανένα εργοστάσιο δεν πρέπει να κλείσει. Αν δεν μπορεί η εργοδοσία να το δουλέψει ή να το εκσυγχρονίσει, τότε να περάσει στον έλεγχο του κράτους, να το εθνικοποιήσει, να αναλάβει το κράτος με τους ίδιους τους εργαζόμενους τη λειτουργία του.
Με 28 δις ξέρετε πόσες θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να γίνουν; Αν μιλάμε στη βάση μιας άλλης πολιτικής, στην κατεύθυνση της «οικονομίας των αναγκών και των συλλογικών αγαθών» όπως λέει το πρόγραμμα μας, θα μπορούσαν να γίνουν τουλάχιστον 275.000 θέσεις εργασίας. Ναι 275.000 θέσεις πλήρους απασχόλησης και κανονικής ασφάλισης και με μισθό, όχι το σημερινό, αλλά 1.300 ευρώ.
Αλλά αντί για θέσεις εργασίας, από τον Οκτώβρη έως σήμερα χάθηκαν στην Ελλάδα 148.000 θέσεις εργασίας.
Παντού σχεδόν, οι εργοδότες ζητάνε να δουλεύουμε 3-4 μέρες τη βδομάδα με μεγάλη περικοπή μισθών.
Ενώ μετά τις ευρωεκλογές, σαν τους πονηρούς κλέφτες, ετοιμάζονται οι κυβερνώντες να φέρουν νέα πακέτα αντιλαϊκών μέτρων. Μιλάνε για καταιγίδα φόρων, μέχρι και για μείωση των μισθών, όπως έγινε ήδη στην Ιρλανδία.
Και την ίδια στιγμή θωρακίζονται με κουκουλο-νόμους, με ευρω-φακέλωμα, με αντι-μεταναστευτική υστερία.
Εκρηκτικό πράγματι μείγμα.
Μπροστά μας, φίλες και φίλοι της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, συντρόφισσες και σύντροφοι, είναι μεγάλες προκλήσεις
Το ερώτημα που μας θέτει η αλλαγή εποχής που ζούμε είναι: Ποιοι αν όχι εμείς; Πότε αν όχι τώρα;
Έχουμε επίγνωση ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχουμε
Έχουμε επίγνωση ότι η ενωτική Αριστερά αποτελεί την ελπίδα ευρύτατων τμημάτων του λαού.
Έχουμε επίγνωση τι πρέπει να κάνει μια Αριστερά χρήσιμη στο λαό και επικίνδυνη για το σύστημα
Για να ανταποκριθούμε καλύτερα στις προκλήσεις που είναι μπροστά μας ζητάμε τολμηρά την αγωνιστική συμπόρευση με κάθε πολίτη, ανεξάρτητα πως αυτός έβλεπε πολιτικά τα πράγματα μέχρι σήμερα, αν ήταν με τους γαλάζιους ή τους πράσινους ή με τον κανένα.
Γιατί κι ο κανένας είναι ένα μεθοδευμένο κόλπο για να προχωρήσει η επιχειρηματική πολιτική, ο Μπερλουσκονισμός.
Λέμε σε κάθε πολίτη: υπάρχει ελπίδα. Κι αυτή βρίσκεται στη συλλογική δράση, στο κανένας μόνος του απέναντι στην κρίση, βρίσκεται στην Αριστερά.
Κι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτό το διάστημα η δύναμη που στήριξε τους αγώνες, από το άρθρο 16 μέχρι το Δεκέμβρη, τα αγροτικά μπλόκα, έτσι τώρα με θάρρος και ειλικρίνεια ζητάμε τη στήριξη κάθε πολίτη και στις ευρωεκλογές
Ψηφίστε -μη χαρίσετε την ευκαιρία να στείλετε μήνυμα και μέσα από την κάλπη
Τιμωρείστε το δικομματικό καρτέλ, τη σήψη, την κοροϊδία. Τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης αλλά και τη χειρότερη αντιπολίτευση.
Στηρίξτε την ενωτική, κινηματική, ριζοσπαστική, προγραμματική Αριστερά, το ΣΥΡΙΖΑ
Αναδείξτε, το ΣΥΡΙΖΑ, τη μόνη αντιπολίτευση που υπήρξε όλο αυτό το διάστημα, σε 3η δύναμη και με διψήφιο ποσοστό. Για να αλλάξει η κατάσταση στην χωρα την κοινωνία και μέσα στην ίδια την Αριστερά.
Στείλτε μήνυμα και στην Ευρώπη. Να μπει τέλος στο Σύμφωνο Σταθερότητας ΤΩΡΑ.
Τολμηρά, το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ να μπει σε κάθε σπίτι ανέργου και απολυμένου, να φθάσει σε κάθε γυναίκα, να φθάσει σε όλους έναν προς έναν τους νεολαίους του άρθρου 16 και του Δεκέμβρη, να φθάσει σε όλους έναν προς έναν τους πολίτες και τους γειτόνους, που αγωνίζονται μαζί μας για τους ελεύθερους χώρους και το περιβάλλον, για το θριασιο τον Ελαιώνα, τον λιθάνθρακα και εδώ στην Θεσσαλονίκη για τα στρατόπεδα για την παραλία για το δικαίωμα στην ίδια την ζωή
Με το ψηφοδέλτιο στο χέρι, στη μάχη των ευρωεκλογών
Με την καρδιά και το μυαλό στους μεγάλους αγώνες για να αλλάξουμε το τοπίο
Γεια σας
Tags: Γυναίκες, Ευρωεκλογές, Κομισιόν, Οικονομία, Πολιτικό σύστημα, Σκάνδαλα, Συριζα