Ελένη Σωτηρίου

Πλησιάζουμε στις ευρωεκλογές της 7 Ιούνη αποφασιστικά  και με αισιοδοξία. Να μη χαθεί καμιά ψήφος για την ενωτική και ριζοσπαστική αριστερά. Να παλέψουμε πόρτα πόρτα, άνθρωπο τον άνθρωπο  Το καραβάνι πρέπει να προχωρήσει μπροστά  το ταξίδι  θα συνεχιστεί. Και  θέλουμε να δηλώσουμε πως  όσο εντείνονται οι επιθέσεις προς το ΣΥΡΙΖΑ, όσο εντείνεται η προσπάθεια των μηχανισμών του συστήματος να κοντύνει ο ΣΥΡΙΖΑ, εμείς ένα καταλαβαίνουμε. Ότι  είμαστε χρήσιμοι  για την συντριπτική  πλειοψηφία των εργαζόμενων  των νεολαίων των γυναικών των διανοούμενων των  αγροτών των μικρομεσαίων.

(συνέχεια…)

Θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας την Νάντια Βαλαβάνη που με την εξαιρετική της δουλειά για το Μπρέχτ μας γνωρίζει και μας φέρνει κοντά σε τόσο ουσιαστικά πράγματα, όπως και η ταινία που παρακολουθήσαμε.

Νομίζω ότι η Νάντια είναι η πλέον κατάλληλη, εκτός όλων των άλλων, για να κάνει και τη σύνδεση του αισθητικού μέρους με το πολιτικό. Γι’ αυτό εγώ θα ήθελα να περιοριστώ σε ορισμένα πιο πεζά πολιτικά ζητήματα και να εστιάσω σε ορισμένες πτυχές της κρίσης

(συνέχεια…)

Στη σημερινή μας συγκέντρωση καταγράφεται η αγωνιστική μας διάθεση, η αποφασιστικότητα μας -και αξίζουν πολλά μπράβο στις συντρόφισσες που τόσα χρόνια πάσχισαν να αναδείξουν το γυναικείο ζήτημα όχι πάντα στις πιο ευνοϊκές συνθήκες. Με τέτοια αποφασιστικότητα και μαχητικότητα, με την πιο ενεργητική συμμετοχή όλων μας, και προσπαθώντας να διευρύνουμε όσο πιο πλατιά μπορούμε το κίνημά μας, στέλνουμε ένα ελπιδοφόρο μήνυμα: ότι οι γυναίκες είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ν’αλλάξει ριζικά, για να ανατραπεί η τωρινή κατάσταση.
(συνέχεια…)

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι

Ξεκινάμε σήμερα από τον Πειραιά αυτή την ιστορική περιοχή των εργαζομένων της εργατικής τάξης, της αριστεράς.

Ξεκινάμε τη μεγάλη προεκλογική καμπάνια, τον αγώνα για να φτάσει παντού η φωνή μας και τα μηνύματά μας.

Ξεκινάμε για να συναντήσουμε όλους όσους και είναι χιλιάδες που περιμένουν από την αριστερά, περιμένουν από μας την πιο σύγχρονη και ελπιδοφόρα πολιτική κίνηση, το ΣΥΡΙΖΑ.

(συνέχεια…)

Αυτές τις μέρες γίναμε θεατές σε δυο έργα. Το ένα έργο είναι τραγωδία και το άλλο πολύ μεγάλη κωμωδία.

Η κωμωδία αφορά τη Βουλή, την υπόθεση Παυλίδη και την ψηφοφορία γι αυτό. Είχαμε υπουργούς, πρώην υπουργούς, βουλευτές να έχουν το ρόλο των δικαστών και των χωροφυλάκων και να αλληλοκατηγορούνται μεταξύ τους σε σχέση με το ποιος είναι κλέφτης ή ποιος είναι περισσότερο κλέφτης από τον άλλον.

Το τέλος μάλλον ήταν ευχάριστο, happy end, από την άποψη ότι δεν τιμωρήθηκε κανένας, ότι τελικά δεν θα μπει κανένας φυλακή για τα 30 επόμενα χρόνια.

Το συμπέρασμά τους και αυτό για το οποίο θέλουν να μας πείσουν είναι ότι μάλλον δεν υπάρχουν σκάνδαλα.

(συνέχεια…)

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Επιτρέψτε μου σ’ αυτήν την πρώτη μου δημόσια ομιλία μετά την ανακοίνωση της τοποθέτησης μου στη 2^η θέση του ευρωψηφοδέλτιου του ΣΥΡΙΖΑ, να μην ξεκινήσω με το συνηθισμένο  «σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε κλπ». Κι αυτό  γιατί θα ήθελα εξ αρχής να είναι σαφές στο Σώμα και σε όλο το ΣΥΡΙΖΑ ότι βρίσκομαι στη θέση αυτή πρώτον ως μέλος της ΚΟΕ και δεύτερον ως γυναίκα και συνδικαλίστρια στο χώρο της επισφαλούς εργασίας των νέων εργαζομένων. Θα ήθελα επίσης να ξεκαθαρίσω ότι δεν διεκδίκησα αυτήν τη θέση, δεν αντιπαρατέθηκα με άλλες συντρόφισσες και συντρόφους για να την κατακτήσω, άλλωστε υπάρχουν τόσοι άνθρωποι στην Αριστερά μας (και στην ΚΟΕ) με πολύ μεγαλύτερη, μέχρι σήμερα, συνεισφορά από εμένα. Όλες και όλοι ξέρετε ότι η απόφαση είναι συλλογική.

(συνέχεια…)